همیشه یک رنگ باش
فرش چون رنگارنگه زیر پاست
پشت خط مادرش بود.....
پسر با عصبانيت گفت: چرا اين وقت شب مرا از خواب بيدار كردي؟؟؟؟؟؟
مادر گفت:25 سال قبل در همين موقع شب تو مرا از خواب بيدار كردي.....
فقط خواستم بگويم تولدت مبارك پسرم.....
پسر از اينكه دل مادرش را شكسته بود تا صبح خوابش نبرد.....
صبح سراغ مادرش رفت.....
وقتي داخل خانه شد مادرش را پشت ميز تلفن با شمع نيمه سوخته يافت.....
ولي مادر ديگر در اين دنيا نبود.....
روز وصل دوستداران ياد باد،ياد باد آن روزگاران ياد باد،گرچه ياران فارغند از ياد من،از من ايشان را هزاران ياد باد
هر چقدر هم سرت شلوغ باشه اما بالاخره تو اون وقتی که تنهایی....
حالا به حرفش رسیدم !
دلم براش لـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــک زده !
دلم میخواهد کسی باشدخوب باشد...مهربان باشد...بس باشد...همه ی این بودن هایش فقط برای من باشد...فقط برای من
نان که از خود عشق ساطع می کنند با عشق زندگی می کنند و با عشق نفس می کشند دیگران را نیزبه سمت خود می کشانند
*عشق مغناطیسی ست که ما را به مبدا خود جذب می کند .
*شما این توان را دارید که زندگی سرشار از عشق و رضایت بیافرینید .
*عشق به مراتب بزرگ تر از جاذبه ی فیزیکی و جسمانی ست که نسبت به فرد دیگری در خود احساس می کنیم
*زندگی با عشق مستلزم جرات شهامت و تهور روحی بزرگی ست
*عاشق هر که هستید با وفاداری به او عشق ورزید
*تمامی روابط شما از عشق خواهد درخشید
*به گونه ای از عشق و شور خود مراقبت و پاسداری کنید که گویی گران بهاترین دارایی
فقط مال اونا با شی اماخودشون فقط مال تو نیستند از اون های
که زیر بارون برات می میرن ولی وقتی آفتاب شد همه چیز از یادشون میره
از اونایی که سرشون خیلی شلوغه
هنگامی که از دوستی جدا میشوید، اندوهگین مشوید.
زیرا آنچه که در او بسیار دوست می دارید، شاید در نبود او آشکارتر گردد،
همچنانکه کوهنورد از میان دشت بهترمی تواند کوه را ببیند.
اما می دانیم مانند دو خط موازی به هم نخواهیم رسید
ما با هم هستیم
اما میدانیم بوسه ها دلیل ماندن نیست
...وچه زیبا و ستودنی است
که میدانیم برای هم نیستیم .
وقتی وارد شدی
آنقدر کوچک می شود
که دیگر جایی برای نشستن باقی نخواهد ماند
مگر در آغوش من.
بي تو مهتاب شبي باز از آن كوچه گذشتم
همه تن چشم شدم خيره به دنبال تو گشتم
شوق ديدار تو لبريز شد از جام وجودم،
شدم آن عاشق ديوانه كه بودم
در نهانخانه ي جانم گل ياد تو درخشيد
باغ صد خاطره خنديد
عطر صد خاطره پيچيد
يادم آمد كه شبي با هم از آن كوچه گذشتيم
پرگشوديم و در آن خلوت دلخواسته گشتيم
ساعتي بر لب آن جوي نشستيم
تو همه راز جهان ريخته در چشم سياهت
من همه محو تماشاي نگاهت
آسمان صاف و شب آرام
بخت خندان و زمان رام
خوشه ماه فرو ريخته در آب
شاخه ها دست برآورده به مهتاب
شب و صحرا و گل و سنگ
همه دل داده به آواز شباهنگ
يادم آيد : تو به من گفتي :
از اين عشق حذر كن!
لحظه اي چند بر اين آب نظر كن
آب ، آئينه عشق گذران است
تو كه امروز نگاهت به نگاهي نگران است
باش فردا ، كه دلت با دگران است!
تا فراموش كني، چندي از اين شهر سفر كن!
با تو گفتم :
"حذر از عشق؟
ندانم!
سفر از پيش تو؟
هرگز نتوانم!
روز اول كه دل من به تمناي تو پر زد
چون كبوتر لب بام تو نشستم،
تو به من سنگ زدي من نه رميدم، نه گسستم"
باز گفتم كه: " تو صيادي و من آهوي دشتم
تا به دام تو درافتم، همه جا گشتم و گشتم
حذر از عشق ندانم
سفر از پيش تو هرگز نتوانم، نتوانم...!
اشكي ازشاخه فرو ريخت
مرغ شب ناله ي تلخي زد و بگريخت!
اشك در چشم تو لرزيد
ماه بر عشق تو خنديد،
يادم آيد كه از تو جوابي نشنيدم
پاي در دامن اندوه كشيدم
نگسستم ، نرميدم
رفت در ظلمت غم، آن شب و شب هاي دگر هم
نه گرفتي دگر از عاشق آزرده خبر هم
نه كني ديگر از آن كوچه گذر هم!
بي تو اما به چه حالي من از آن كوچه گذشتم!
